از قدیم گفتند: هر چیزی آفتی دارد. و طبیعتا حج هم که یکی از عبادات پایه اسلام است از قاعده مستثنی نیست و دستخوش برخی آفات شده است.
در این جستار سعی برآن شده تا به بعضی از آسیب ها و آفاتی که در حج گزاردن ایرانیان دیده می شود، اشاره شود تا تلنگری باشد به زائران بیت الله الحرام.
معمولا در اکثر مناطق رسم بر این شده که فردی که قصد رفتن به زیارت بیت الله را دارد تمام دوستان ، اقوام و خویشاوندان را در یک مهمانی مفصل گرد هم می آورد تا با همه یک جا خداحافظی نماید. گرچه این عادت قبلا همواره بوده، اما فقط جنبه عرض ارادت و حلالیت طلبی داشته، ولی متاسفانه امروزه جنبه فخرفروشی و ریا بر آن سایه افکنده است که این مهم بر کسی پوشیده نیست. چنانچه بعضاً طنز تلخی بر زبانها جاریست که: حاج آقا هزینه سفر حج را دارد اما هزینه مهمانی دادن ها را ندارد!
حجاج ایرانی بعد از اینکه عازم بیت الله شدند، به چند نکته اهتمام خاص دارند که به برخی به صورت عبوری اشاره می شود.
اولین عادت بازار گردی زیاد و خرید بیش از حد است.
یکی از خصوصیات بارز ما ایرانی ها مهمان نوازی و خویشاوند دوستی است، توجه ما به این مسئله به حدی است که حاج آقا در جوار بیت الله الحرام و مسجد نبوی بجای اینکه به عبادات ، راز و نیاز ، توبه و زاری و کسب برکات مشغول شود، متاسفانه بخش اعظمی از وقت گرانبها را به گشت و گذار در بازار اختصاص می دهد، بالاخص در بازارهای مدینه. معمولا یکی از سوالاتی که افراد عازم به بیت الله از کسانی که قبلا به سفر حج رفتند می پرسند این است که در کدام بازار اجناس ارزان تر است! و عمده اطلاعاتی که در بین حجاج ایرانی رد و بدل می شود نه تنها در مورد تاریخ اسلام و اماکن اسلامی نیست بلکه در مورد بازارها و گرانفروش و یا ارزان فروش بودن هر کدام می باشد.
خدا خیر بدهد ما ایرانی ها را! بارها مشاهده می شود که وقت نماز فرا رسیده و مغازه ها بسته شده ولی حاج آقاها و حاج خانم ایرانی بزور صاحب مغازه را نگه داشته و در حال چانه زنی و وراندازی اجناس هست. گرچه پدیده سوغات آوری در این یکی دو سال اخیر به اندازه کاهی از کوه کاسته شده و آنهم بخاطر تورم و کم ارزش شدن پول ایرانی است.(و گر نه من همان بودم که هستم)
نکته دیگری که ما ایرانی ها را متاسفانه به خودش مشغول نموده این است که در تمام لحظات دوربین به دست هستیم و سعی می کنیم از تمام سکانس های سفرمان عکس بگیریم تا بگوییم «ما اونجا بودیم، اگه باور نداری اینم مدرک!.»
اسفبارتر اینکه این پدیده به قدری بر روان ما حاکم شده که حتی در حال انجام مناسک (طواف و رمی و حلق و …) عکس می گیریم، در حالی که عکس گرفتن در حال عادی هم ممنوع است واز جمله محرمات می باشد.
در این باب ذکر خاطره یکی از دوستان خالی از لطف نیست، می گفت: چند سال پیش عازم سرزمین وحی شده بودم، راننده سرویس ما ایرانی ها یک آفریقایی بود، بخاطر زیاد سر و کله زدن با ایرانی ها چند کلمه ی معمولی و پرکاربرد فارسی را یاد داشت. زمانی که به یک صحنه یا مکانی می رسیدیم، با لهجه آفریقایی می گفت: دوربینا آماده! دوربینا آماده!
سومین عیب ما ایرانی ها (در همه جا) زیاد بحث کردن و اظهار نظر نمودن است، چنان مترصد فرصتیم که جلسه مباحثه را پشت چراغ قرمز یا سوار بر تاکسی عمومی برگزار می کنیم!
متاسفانه این نکته فراتر از مرزها رفته و حجاج ما بخش زیادی از فرصت بدست آمده را به گردهم آمدن و نشستن در هتل و بحث و گفتمان در مورد چیزهایی که دیدند و شنیدند، اعم از آب و هوا و چگونه مردمانی را به چه تیپ و قیافه و یا چه سبک لباسی دیده اند، اختصاص می دهند.
در پایان امیدوارم خداوند به همه ی عاشقان سرزمین وحی توفیق زیارت آن اماکن مقدسه را نصیب گردانده فهم حج را نیز عنایت کند.
عصمت الله تیموری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.