اغلب ما در پایان هر هفته سوره کهف را می‌خوانیم آیا به نه مورد نهی موجود در این سوره دقت کرده‌اید؟ چه خوب است در عباراتی که نهی در آمده است بیشتر تأمل کنیم: ▪️ لای نخست: “فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَآءً ظَٰهِرًا” پس در کار و بار آنان جز در حدی سطحی بگومگو مکن […]

اغلب ما در پایان هر هفته سوره کهف را می‌خوانیم
آیا به نه مورد نهی موجود در این سوره دقت کرده‌اید؟

چه خوب است در عباراتی که نهی در آمده است بیشتر تأمل کنیم:
▪️ لای نخست: “فَلَا تُمَارِ فِيهِمْ إِلَّا مِرَآءً ظَٰهِرًا” پس در کار و بار آنان جز در حدی سطحی بگومگو مکن …
در بحث و جدل با مردم ادعا نکن که حقیقت کامل را در اختیار داری و بحث و جدل بیهوده نکن.

▫️ لای دوم: “وَلَا تَسْتَفْتِ فِيهِم مِّنْهُمْ أَحَدًا” و از احدی از آنان درباره آنان نظر مخواه.
اگر در مسأله‌ای با مشکل روبرو شدی از کسی که از حقیقت مسأله باخبر نیست یا حق را انکار می‌کند فتوا مخواه.

▪️ لای سوم: “وَلَا تَقُولَنَّ لِشَىْءٍ إِنِّى فَاعِلٌ ذَٰلِكَ غَدًا إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ” و هرگز در هیچ کاری مگو که من فردا کننده آن هستم‌.
وقتی برنامه‌ریزی می‌کنی به خود و دیگران وعده نده که فلان کار را در آینده انجام می‌دهی مگر این که آن را به خواست و مشیت خداوند موکول کنی.

▫️لای چهارم: “وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا” و در هوای تجمل زندگی دنیوی، چشم از ایشان بر مگیر…
وقتی با صالحان هم‌سفر می‌شوی، به طمع مال دنیا نظرت را از آنان برمگردان و به دیگران متمایل مشو.

▪️ لای پنجم: “وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُۥ عَن ذِكْرِنَا وَٱتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُۥ فُرُطًا” و از کسی که دلش را از یاد خویش غافل داشته‌ایم، و در پی هوی و هوس خویش است و کارش تباه است، پیروی مکن‌.
کسی که دلش از یاد خدا غافل است و به دنبال هوا و هوس خود می‌رود و از طاعت خدا سرباز می‌زند، چنین کسی تو را به خدا نزدیک نمی‌کند؛ زیرا فکرت را مشغول می‌سازد. پس از کسی که از یاد خدا غافل است و هوا و هوس را بر اطاعت از پروردگارش ترجیح می‌دهد و امر او را بر نمی‌تابد پیروی مکن.

▫️ لای ششم: “فلَا تَسْـَٔألنى عَن شَىْءٍ حَتَّىٰٓ أُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا” از هیچ چیز از من سؤال مکن تا آنکه درباره آن با تو سخن بگویم‌.
پیش از آن که جزئیات یک چیز برایت روشن نشده است، به قصد کنجکاوی سؤال نکن.

▪️ لای هفتم: “لا تُؤَاخِذْنِى بِمَا نَسِيتُ” مرا به خاطر آنچه فراموش کردم مؤاخذه مکن.
به خاطر داشته باش که همه انسان‌ها، بشر هستند؛ بنابراین به خاطر فراموشی یا اجباری که ممکن است به آن تن دهند با آنان رفتار مکن.

▫️ لای هشتم: “وَلَا تُرْهِقْنِي مِنْ أَمْرِى عُسْرًا” و کار را بر من سخت مگیر
هر کس انرژی و ظرفیتی برای جذب دارد؛ پس چیزی که در حد توان و عمل شخص نیست از او مخواه.

▪️ لای نهم: “فَلا تُصاحِبني قَد بَلَغتَ مِن لَدُنّي عُذرًا” با من همراهی مکن، که دیگر [در ترکم‌] معذور خواهی بود.
با کسی که تمام امکانات و توانمندی‌هایش به پایان رسیده است همراهی نکن.
لای دهم: “قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوحَىٰ إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ فَمَن كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا”
بگو من بشری همانند شما هستم، با این تفاوت که به من وحی می‌شود که خدای شما خدای یگانه است، حال هر آن کس که امید در لقای پروردگارش بسته است، کار نیکو پیشه کند و در پرستش پروردگارش کسی را شریک نیاورد.

▫️دهمین و آخرین لا و حسن ختام سایر لاها:
اگر لاهای نه گانه به تربیت و ارشاد مردم در باره دیگران توصیه می‌کند، لای دهم به میزان اخلاص بنده مؤمن نسبت به پروردگارش اختصاص دارد؛ این یعنی پذیرش عمل صالح تنها با اخلاص برای خدای یگانه ممکن است.
🤲🏾 خدایا اعمال ما را قبول درگاهت بفرما و به همگان توفیق تدبر در آیات قرآن و عمل به آن را ارزانی دار. /اصلاحوب