پرهیز از اسراف؛ واجبی فراموش‌شده در جامعه
مولوی سلطان‌زاده با استناد به آیه‌ی شریفه «كُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ» هشدار دادند:
«اسراف گناهی بزرگ است و قرآن، اسراف‌کنندگان را برادران شیطان دانسته است. متأسفانه در جامعه‌ی ما مصرف بی‌رویه‌ی آب، برق، نان و مواد غذایی رواج یافته است. حتی در وضو گرفتن، پیامبر ﷺ ما را از زیاده‌روی نهی فرموده‌اند. رعایت و پرهیز از اسراف، خود عبادتی بزرگ است.»

مولوی غیاث‌الدین سلطان‌زاده در سخنرانی نماز جمعه این هفته (۱۶ آبان ۱۴۰۴) پس از حمد و ثنای الهی و درود بر پیامبر گرامی اسلام ﷺ، سخنان خود را با تلاوت آیاتی از قرآن کریم آغاز کردند و موضوع سخنرانی خویش را پیرامون اهمیت رزق حلال و آداب بهره‌مندی از نعمت‌های الهی بیان فرمودند.

نعمت‌های الهی برای خدمت به انسان آفریده شده‌اند
ایشان با اشاره به آیه‌ی شریفه «قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَة الله الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَالطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ» فرمودند:
«الله سبحانه و تعالی همه‌ی نعمت‌ها و زیبایی‌های زمین را برای آسایش و بهره‌مندی انسان خلق فرموده‌اند. اما بهره‌گیری از این نعمت‌ها تنها در چارچوب قوانین الهی و با رعایت حدود حلال و حرام جایز است.»

حلال و طیب؛ دو شرط اساسی در بهره‌مندی از نعمت‌ها
مولوی سلطان‌زاده با تلاوت آیه‌ی «كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلَالًا طَيِّبًا» تأکید کردند:
«نخستین دستور الهی در مصرف نعمت‌ها، رعایت حلال و پاکیزه بودن آن‌هاست. لقمه‌ی حلال تنها ویژه‌ی مسلمانان نیست، بلکه سلامت جسم و جان همه‌ی انسان‌ها در گرو غذای پاک و سالم است. غذای ناپاک و آلوده سبب بیماری، زوال برکت و تاریکی دل می‌گردد.»

کسب روزی حلال، عبادتی بزرگ و مایه‌ی برکت است
ایشان با استناد به حدیث شریف «طلب الحلال فریضة بعد الفريضة» فرمودند:
«کسب رزق حلال، عبادتی بزرگ است که پس از انجام فرایض دینی قرار دارد. کشاورز، کارگر، تاجر و هر انسانی که برای به‌دست آوردن روزی پاک تلاش می‌کند، در حقیقت در حال عبادت است. حتی لقمه‌ای که مرد در دهان همسر و فرزندش می‌گذارد، صدقه محسوب می‌شود.»

برکت، نتیجه‌ی ایمان و تقواست
استاد انوار العلوم افزودند:
«خداوند متعال در قرآن وعده داده‌اند که اگر مردم ایمان بیاورند و تقوا پیشه کنند، درهای برکت را از آسمان و زمین بر آنان می‌گشاید. برکت تنها در افزایش مال نیست؛ بلکه در پایداری نعمت، آرامش قلب، سلامتی و دوری از فتنه‌هاست.»

حرام‌خواری، مانع استجابت دعا و قبولی عبادت است
مولوی سلطان‌زاده با اشاره به حدیث پیامبر اکرم ﷺ بیان کردند:
«بنده‌ای که از مال حرام تغذیه کند، دعایش به درگاه الهی بالا نمی‌رود. اگر لباس، خوراک و درآمد انسان آلوده به حرام باشد، چگونه می‌توان انتظار قبولی دعا و عبادت داشت؟»

اجتناب از شبهات، نشانه‌ی ایمان و تقواست

ایشان تأکید کردند:
«میان حلال و حرام اموری وجود دارد که مشتبه است. رسول اکرم ﷺ فرمودند: فمن اتقی الشبهات فقد استبرأ لدینه و عرضه. مؤمنان راستین از شبهات دوری می‌کنند تا دین و آبروی خویش را حفظ نمایند. کسی که از شبهه پرهیز نکند، به مرور زمان به سوی حرام کشیده خواهد شد.»

شکر نعمت، راه دوام روزی و رضایت پروردگار
مولوی سلطان‌زاده با تلاوت آیه‌ی «كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ» فرمودند:
«شکر واقعی تنها بر زبان نیست، بلکه باید در قلب و عمل ظاهر شود. کسی که از مال خود حق نیازمندان را ادا می‌کند و از نعمت الهی در راه خیر استفاده می‌نماید، در حقیقت شکر عملی به‌جا آورده است.»

ادای حقوق مالی و کمک به نیازمندان، وظیفه‌ی مؤمنان است
ایشان افزودند:
«خداوند نعمت‌ها را برای بهره‌مندی انسان عطا کرده‌اند، نه برای اندوختن و بخل ورزیدن. پرداخت زکات و انفاق به فقرا، عامل دوام برکت و رضای الهی است. اگر هر کشاورز و صاحب‌مالی از محصول خود حق فقرا را بپردازد، فقیری در جامعه باقی نخواهد ماند. تقویت صندوق‌های خیریه و توجه به نیازمندان، وظیفه‌ای دینی و اجتماعی است.»

پرهیز از اسراف؛ واجبی فراموش‌شده در جامعه
مولوی سلطان‌زاده با استناد به آیه‌ی شریفه «كُلُوا وَاشْرَبُوا وَلَا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ» هشدار دادند:
«اسراف گناهی بزرگ است و قرآن، اسراف‌کنندگان را برادران شیطان دانسته است. متأسفانه در جامعه‌ی ما مصرف بی‌رویه‌ی آب، برق، نان و مواد غذایی رواج یافته است. حتی در وضو گرفتن، پیامبر ﷺ ما را از زیاده‌روی نهی فرموده‌اند. رعایت و پرهیز از اسراف، خود عبادتی بزرگ است.»