وقتی خبر حادثه‌ی کتابخانه‌ی انوارالعلوم خیرآباد به من رسید، با وجود آنکه از همان ابتدا گزارش‌ها، نوشته‌ها و تصاویر مختلف را دریافت می‌کردم و از جزئیات ماجرا باخبر بودم، اما حقیقتاً جرأت نگاه‌کردن به کتاب‌ها را نداشتم. می‌دانستم بخشی از کتابخانه آسیب دیده است، اما نمی‌خواستم با چشم خود ببینم که بر سر آن گنجینه‌ی […]

به نام خداوند بخشنده مهربان امروز، روز تاریکی برای دیار علم و ایمان ماست. با دل‌هایی سنگین و چشمانی اشک‌بار، می‌نویسم از حادثه‌ای ناگوار که بر مدرسه دینی “انوارالعلوم خیرآباد” – این مهد علم و معنویت – گذشت. شکستن سد ذخیره آب و هجوم سیلابی خروشان، نه تنها دیوارها که دل‌های همه ما را نیز […]

 راه ماندگاری مال و فرزندان
استاد تخصص فقه انوار العلوم در تبیین روش استفاده صحیح از مال و فرزندان گفتند:
۱. مال و فرزند باید وسیله خدمت به دیگران و ایجاد فرصت برای ارتزاق دیگران باشد.
۲. پرداخت حق مالی مانند زکات و رعایت حقوق کارگران، زمینه باقیات صالحات را فراهم می‌کند.
۳. برنامه‌ریزی عاقلانه و صرف مال در امور عمومی، خیر و پایداری را به همراه دارد.

روز پنجشنبه ۲۹ آبان توفیق یارم شد تا در جلسه هم‌اندیشی بین اولیا و اساتید حوزه علمیه خوش‌نام انوارالعلوم تایباد «خیرآباد» حضور یابم. در ابتدای ورود به حوزه، با استقبال گرم اساتید مخلص و طلاب مؤدب، به محل برگزاری جلسه راهنمایی شدم. این جلسات همواره با هدف تبادل نظر و هم‌فکری در مورد مسائل آموزشی و تربیتی طلاب و دانش‌پژوهان حوزه علمیه هر ساله برگزار می‌شود. جای دارد اهل مدارس از این بزرگواران الگوبرداری نمایند و چنین جلساتی داشته باشند.
اولین چیزی که توجهم را جلب کرد، تواضع، فروتنی و مهمان‌نوازی اساتید پرتلاش این مدرسه، به‌ویژه مدیریت محترم آن بود. جلسه با نظم و سبک خاصی با مدیریت معاونت آموزشی، جناب مولانا مجتبی امتی «حفظه‌الله» که بسیار پرتلاش و پرانرژی به نظر می‌آمد، تا نماز ظهر ادامه داشت.

روز یکشنبه ۲ آذر، ساعت ۱۲ و ۱۵ دقیقه، استخر آب کشاورزی «سی‌شبانه‌روزی» در روستای خیرآباد دچار شکستگی شد. با توجه به نزدیکی این استخر به حوزه علمیه انوارالعلوم، حجم زیادی از آب وارد محوطه حوزه شد و بخش زیرزمینی کتابخانه را دربر گرفت. بر اثر این حادثه، حدود ۳۰ درصد از کتاب‌های کتابخانه حوزه […]

یازدهمین نشست هم‌اندیشی اولیای طلاب و اساتید حوزه علمیه انوارالعلوم خیرآباد برگزار شد.

انسان، پس از آن‌که خدا را شناخت، در پی یافتن راهی برای رسیدن به محبوب خویش می‌رود. اما به‌راستی چه راهی انسان را به خالق پیوند می‌دهد؟ نخستین گزینه‌ای که به ذهن خطور می‌کند، عقل و درک انسانی است. با این‌حال، باید گفت عقل به دلایل گوناگونی از درک کامل چنین مسئله‌ای ناتوان است؛ از جمله:
۱. شناخت عقل جزئی و محدود است.
۲. عقل‌ها با یکدیگر متفاوت‌اند؛ به‌گونه‌ای که کاری ممکن است نزد گروهی زیبا و نزد گروهی دیگر ناپسند باشد.
۳. عقل توانایی پیش‌بینی نتایج و پیامدهای آینده را ندارد.
۴. هوا و هوس، گاه بر عقل و نفس انسان غالب می‌شود و مسیر تصمیم‌گیری را منحرف می‌کند.

 انواع دروغ و پیامدهای آن

مولانا نعمتی با بیان انواع دروغ توضیح دادند:

دروغ مصلحتی: کوچک به‌نظر می‌رسد، اما راه دروغ‌های بزرگ را باز می‌کند.

دروغ سفید : مبالغه و فریب با نیت حفظ روابط؛ اما اساساً خلاف اخلاق است.

دروغ سیاه (تهمت و افترا) : از بزرگ‌ترین گناهان و موجب تخریب شخصیت دیگران.

خودفریبی : نمایش شخصیت غیرواقعی برای جلب توجه؛ نشانه ضعف اخلاقی.

 آثار و پیامدهای نهی از معروف
 رواج فساد و خاموشی دعوت الهی در جامعه.
 سلب توفیق از انسان و سخت شدن قلب.
 محرومیت از دعای مستجاب و رحمت الهی.
 قرار گرفتن در صف منافقان و مستحق عذاب الهی.

طلبه بودن و در زیّ طلبگی زیستن، شرفی بزرگ است. این مقام چنان جایگاه والایی دارد که پویندهٔ این مسیر باید به خود ببالد و افتخار کند که دست تقدیر او را در این راه قرار داده و چنین مدال عظیمی را بر سینه‌اش آویخته است. بزرگی و عظمت این مقام چنان روشن است که برای اثباتش نیازی به دلیل و برهان نیست. از همین رو، تمام مفاخر و بزرگان علمی و دینی ما تا پایان عمر کوشیدند کسوت طلبگی و دانش‌پژوهی را از تن بدر نکنند؛ از مجلسی به مجلس دیگر می‌رفتند تا بر عطش معرفت بیفزایند