دکتر محمود سریع القلم، استاد دانشگاه شهید بهشتی تهران در نوشتاری که برای عصرایران تحریر کرده، ۳۰ ویژگی یک شهروند مطلوب را  برشمرده است که در زیر می خوانید:

۱-    از راست‌گویی، لذت ببرد؛

۲-   سعی نکند همه را داشته باشد: هم جذب کند و هم دفع؛

 ۳-    هوش و فهم دیگران را دست‌کم نگیرد؛

 ۴-    اتومبیل خود را برای شهروندی که از خطوط عابر پیاده حرکت می‌کند، متوقف کند؛

 ۵-   در نقل قول از دیگران، حتی ویرگول‌ها را هم رعایت کند؛

۶-    ذهنیت خود را از مسائل ، ضرورتاً مساوی با حقیقت نداند؛

 ۷-    هر چند وقت یکبار، از مخالفین خود احوالپرسی کند؛

۸-   نه برنجد و نه برنجاند؛

 ۹-   تفاوت میان تبلیغ و تحلیل رسانه‌های غیرخصوصی را سریع تشخیص دهد؛

 ۱۰-   به عموم مسایل محیط زیستی، حساس و عامل به عمل باشد؛

 ۱۱-   از افراد چند شخصیتی و متملق فاصله بگیرد؛

 ۱۲-    از زبان خود مانند سلامتی خود، مراقبت کند؛

 ۱۳-    در قبال بدی افراد، عمدتاً سکوت کند تا نیروهای معنوی درونی او پرورش پیدا کنند؛

 ۱۴-  بدون چشم‌داشت، برای بازکردن گره‌های اطرافیان خود اهتمام ورزد؛

 ۱۵- به‌عنوان شهروند، ارزش خود را صدها درجه بالاتر از سیاست‌مداران بداند؛

 ۱۶- در هفته، دو نیم روز برای رشد فردی و شخصیتی خود، وقت بگذارد؛

 ۱۷-    حتی ساعت سه بامداد، از چراغ قرمز عبور نکند؛

 ۱۸-    در محیط کار و زندگی او، رنگ‌های صورتی، زرد، قرمز و کلاً شاد حضور داشته باشند؛

 ۱۹- علاقه به کنترل‌کردن و احاطه بر دیگران را از شبکه رفتاری خود، حذف کند؛

 ۲۰-عیوب دیگران را به صورت خصوصی، تدریجی و لحن اصلاحی به آنها منتقل کند؛

 ۲۱-جایی که به او احترام نمی‌گذارند، نرود؛

 ۲۲-    ادب، تربیت و متانت او نسبت به مواضع سیاسی‌اش، حضور، نمود و برجستگی بیشتری داشته باشند؛

 ۲۳-    آنقدر تمرین کند تا از موفقیت دیگران ناراحت نشود؛

 ۲۴-    از اجرای قانون و رعایت آیین‌نامه‌ها، لذت ببرد؛

 ۲۵-    همه‌جا، با همه‌کس و در معرض هر مخاطبی، یک شخصیت داشته باشد؛

 ۲۶-    از حلقه اول دوستان خود مرتب احوالپرسی کند؛

 ۲۷-   در مغازه‌ها، اجازه دهد کسانی که قبل از او وارد مغازه شده‌اند، زودتر کارشان انجام شود؛

۲۸-  مروج و مبلغ رفتار و افکار مثبت افراد باشد و نه خود افراد؛

 ۲۹-    در ماه حداقل یک کتاب تمام کند، یادداشت‌برداری کند و در منظومه فکری و رفتاری خود، آنها را به کار گیرد؛

 ۳۰-  معرف و مظهر این بیان مولانا شود:

هین، خمش کن، خار هستی را ز پای دل بکن        تا ببینی در درون خویشتن، گلزارها