در سرفصل‌های تاریخ، گاهی رخدادی می‌آید که نه به ساعت و روز، بلکه با میزان توانایی‌اش در ایجاد تغییری غیرقابل بازگشت سنجیده می‌شود. لحظاتی که در گستره‌ی تاریخ بشری کوتاه‌اند، اما آگاهی انسانی را از نو سامان می‌دهند و مسیر تاریخ را تغییر می‌دهند. هفتم اکتبر یکی از آن لحظه‌هاست؛ لحظه‌ی تابیدن نور به قلب […]

مولوی عبدالغفور خواجه‌یوسفی در سخنرانی نماز جمعه این هفته (۲ آبان ۱۴۰۴) خیرآباد، پس از حمد و ثنای الهی و درود بر پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وسلم، سخنان خود را پیرامون «شکر نعمت و خطر ناسپاسی» ایراد نمودند.

 نعمت‌های الهی بی‌شمار و غیرقابل شمارش‌اند

ایشان با اشاره به آیهٔ شریفه «وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا» فرمودند: «انسان در هر لحظه از زندگی غرق در نعمت‌های پروردگار است؛ از ایمان و اسلام گرفته تا سلامتی، امنیت و روزی حلال. اما متأسفانه بیشتر مردم تا زمانی که نعمتی را از دست ندهند، ارزش آن را درک نمی‌کنند.»

آثار و پیامدهای سرزنش بی‌جا
شکستن حرمت مؤمن و رنجاندن دل او – که در اسلام از بزرگ‌ترین گناهان است.
ایجاد کینه و دشمنی در دل‌ها – زیرا هیچ‌کس سرزنش تحقیرآمیز را نمی‌پذیرد.
از بین رفتن اخوت اسلامی و اعتماد اجتماعی.
سلب توفیق الهی – زیرا پیامبر ﷺ فرمود:
«من عيّر أخاه بذنبٍ لم يمت حتى يعمله» (ترمذی)
کسی که بی‌جا سرزنش کند، گرفتار همان گناه می‌شود.

همه می‌دانیم سرزمین فلسطین سرزمینی مبارک است؛ سرزمینی که پیامبران و اولیاء از آن برخاسته‌اند و از دیرباز جایگاه ویژه‌ای در وجدان مؤمنان داشته است. بسیاری از علما خواسته‌اند در این خاک دفن شوند و از همان‌جا در روز قیامت مبعوث گردند. برای پیروان ادیان آسمانی این زمین اهمیتی ژرف دارد و طبیعی است که دلبستگی و حساسیت نسبت به آن شدید باشد.
اسلام این سرزمین را از راه فتوحات و دلاوری‌ها در اختیار گرفت و آن درخشش ویژه را، نخست در عصر خلفای راشدین و به‌ویژه در زمان عمر بن خطاب رضی‌الله عنه، به دست آورد. پس از آن هم تاریخ صحنهٔ درگیرها و تاخت‌وتازهای پیاپی بود؛ چرا که وقتی مردمی چیزی را در منظر دین خود گران‌قدر می‌دانند، برای تصاحب آن با هم رقابت می‌کنند — حتی اگر آن چیز در واقع چندان بسنده‌پذیر نباشد. — پرسش این است که مرز این رقابت کجاست وقتی ارزش‌ها رنگ مذهبی دارند؟
در میان فتوحات تاریخی، نمی‌توان از حملات صلیبی و نبرد حطّین چشم پوشید؛ نبردی که لشکر صلیبیان در آن شکست سختی خورد و سلطنت لاتین را در هم ریخت. اما صلیبیان؛ انگیزهٔ دینی را به‌مثابه پوششی برای برانگیختن احساسات توده‌ها در اروپا به کار گرفتند تا به منافع دنیوی خود برسند.

آثار و پیامدهای تقلید صدای دیگران برای تمسخر

شکستن دل مؤمن و از بین رفتن کرامت او.
ایجاد کینه، دشمنی و تفرقه در جامعه اسلامی.
دوری از رحمت الهی.
تخریب شخصیت خود تمسخرکننده، زیرا تمسخر دیگران، نشانه‌ی ضعف اخلاق و ناپختگی در ایمان است.

هشدار به سوءاستفاده از آزادی فضای مجازی
ایشان ضمن توصیه به جوانان و خانواده‌ها گفتند: «فضای مجازی را برای علم، قرآن و یاد خدا به‌کار بگیرید، نه برای فحشا و لغزش. بسیاری از زندگی‌های زناشویی به سبب روابط ناسالم در این فضاها از هم پاشیده است.»

ما در قرن بیست و یکم، زمانی که برده‌داری طبق قوانین بین‌المللی ممنوع است، به این موضوع می‌پردازیم. به همین دلیل، برده‌داری برای انسان امروزی امری عجیب و غیرقابل‌پذیرش به نظر می‌رسد. اما در دوران ظهور اسلام، گرفتن اسیر در جنگ‌ها امری رایج و پذیرفته‌شده در تمام جوامع آن زمان بود. اسلام نه آغازگر نظام برده‌داری بود و نه مشوق آن، بلکه در دورانی ظهور کرد که برده‌داری یک واقعیت اجتماعی گسترده و ریشه‌دار بود.
برده‌داری مختص یک قوم یا جامعه خاص نبود. همان‌طور که اعراب برده‌داری می‌کردند، سایر اقوام نیز به این عمل می‌پرداختند. حتی پادشاهان ایرانی نیز در لشکرکشی‌های خود از مغلوبین برده می‌گرفتند و آنان را در بازارهای ایران به فروش می‌رساندند.

 آثار و پیامدهای آبروریزی
 از بین رفتن اعتماد، محبت و امنیت اجتماعی.
 محروم شدن از رحمت الهی و رسوایی در دنیا و آخرت.
 نابودی حسنات و قرار گرفتن در زمره مفلسان در قیامت. (حدیث مفلس، صحیح مسلم، حدیث 2581)
 گسترده شدن کینه و دشمنی میان مسلمانان.

جمعی از معلمان و فرهنگیان شهرستان تایباد شامگاه جمعه ۱۸ مهرماه ۱۴۰۴ در نشستی صمیمی در مسجد حوزه علمیه انوارالعلوم خیرآباد گرد هم آمدند. این نشست با هدف تقویت پیوند میان اساتید حوزه و فرهنگیان و تبادل دیدگاه‌های علمی و تربیتی برگزار شد.

 ویژگی‌های عقیدهٔ صحیح
استاد حوزه انوار العلوم در تبیین معیارهای عقیدهٔ درست، گفتند:
۱. عقیده‌ای که با عقل سلیم و اندیشه‌های عالی انسانی هماهنگ باشد.
۲. عقیده‌ای که کرامت و ارزش انسان را حفظ و تقویت کند.
۳. عقیده‌ای که بر واقعیت استوار و هدفمند باشد.