آثار و پیامدهای تقلید صدای دیگران برای تمسخر

شکستن دل مؤمن و از بین رفتن کرامت او.
ایجاد کینه، دشمنی و تفرقه در جامعه اسلامی.
دوری از رحمت الهی.
تخریب شخصیت خود تمسخرکننده، زیرا تمسخر دیگران، نشانه‌ی ضعف اخلاق و ناپختگی در ایمان است.

هشدار به سوءاستفاده از آزادی فضای مجازی
ایشان ضمن توصیه به جوانان و خانواده‌ها گفتند: «فضای مجازی را برای علم، قرآن و یاد خدا به‌کار بگیرید، نه برای فحشا و لغزش. بسیاری از زندگی‌های زناشویی به سبب روابط ناسالم در این فضاها از هم پاشیده است.»

ما در قرن بیست و یکم، زمانی که برده‌داری طبق قوانین بین‌المللی ممنوع است، به این موضوع می‌پردازیم. به همین دلیل، برده‌داری برای انسان امروزی امری عجیب و غیرقابل‌پذیرش به نظر می‌رسد. اما در دوران ظهور اسلام، گرفتن اسیر در جنگ‌ها امری رایج و پذیرفته‌شده در تمام جوامع آن زمان بود. اسلام نه آغازگر نظام برده‌داری بود و نه مشوق آن، بلکه در دورانی ظهور کرد که برده‌داری یک واقعیت اجتماعی گسترده و ریشه‌دار بود.
برده‌داری مختص یک قوم یا جامعه خاص نبود. همان‌طور که اعراب برده‌داری می‌کردند، سایر اقوام نیز به این عمل می‌پرداختند. حتی پادشاهان ایرانی نیز در لشکرکشی‌های خود از مغلوبین برده می‌گرفتند و آنان را در بازارهای ایران به فروش می‌رساندند.

 آثار و پیامدهای آبروریزی
 از بین رفتن اعتماد، محبت و امنیت اجتماعی.
 محروم شدن از رحمت الهی و رسوایی در دنیا و آخرت.
 نابودی حسنات و قرار گرفتن در زمره مفلسان در قیامت. (حدیث مفلس، صحیح مسلم، حدیث 2581)
 گسترده شدن کینه و دشمنی میان مسلمانان.

جمعی از معلمان و فرهنگیان شهرستان تایباد شامگاه جمعه ۱۸ مهرماه ۱۴۰۴ در نشستی صمیمی در مسجد حوزه علمیه انوارالعلوم خیرآباد گرد هم آمدند. این نشست با هدف تقویت پیوند میان اساتید حوزه و فرهنگیان و تبادل دیدگاه‌های علمی و تربیتی برگزار شد.

 ویژگی‌های عقیدهٔ صحیح
استاد حوزه انوار العلوم در تبیین معیارهای عقیدهٔ درست، گفتند:
۱. عقیده‌ای که با عقل سلیم و اندیشه‌های عالی انسانی هماهنگ باشد.
۲. عقیده‌ای که کرامت و ارزش انسان را حفظ و تقویت کند.
۳. عقیده‌ای که بر واقعیت استوار و هدفمند باشد.

«فرزندان بزرگ‌ترین سرمایه ما هستند؛ آنان یا مایه عزت و روشنی چشم ما خواهند شد یا سبب خواری و آتش دیده‌هایمان. این بستگی دارد به اینکه والدین چه اندازه نسبت به اولاد خود احساس مسئولیت و برنامه‌ریزی داشته باشند.»

رایج‌ترین دین، دین زرتشت بود. ما اگر نپذیریم که دیانت زرتشت از ابتدا دچار دوگانه پرستی بوده است، نمی‌توانیم منکر اسناد تاریخی بی‌شماری شویم که می‌گوید این دیانت به مرور و خصوصا در زمان ورود اسلام به ایران، دچار دوگانگی و ثنویت شده بود. مرتضی مطهری می‌نویسد: «اگر تردیدی باشد تنها در بارۀ خود زرتشت و آئین اصلی مزدایی زرتشتی است که آیا توحید است یا ثنوی، اما در مورد اینکه در دوره‌های بعد، بالاخص در دوره ساسانیان که منتهی به ورود اسلام به ایران گشت، ثنوی بودن دیانت زرتشت جای هیچ تردیدی نیست.» ( خدمات متقابل اسلام و ایران، مرتضی مطهری / 20)
ژرژ دومزیل، نویسنده فرانسوی می‌نویسد: «اعتقاد به ثنویت از خصوصیات طرز تفکر ایرانی است.»

این کانال جسارت را از این فراتر برده است و مسلمانان مجاهد و مقاوم غزه را بت‌پرست و مساجد آن را بتکده نامیده و نوشته است: «امروز “خالد بن ولید” برای فلسطینیان از چنان عزت و احترامی برخوردار است که بت کده را بنام او نامگذاری میکنند!»

خداوند پیامبران را فقط برای رساندن کتاب‌های آسمانی نفرستاد، بلکه آنان را مأمور کرد تا قوانین الهی را برای مردم توضیح دهند و سبک زندگی خدایی را تبیین کنند.