مولوی عبدالغفور خواجه‌یوسفی در سخنرانی نماز جمعه این هفته (۲ آبان ۱۴۰۴) خیرآباد، پس از حمد و ثنای الهی و درود بر پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وسلم، سخنان خود را پیرامون «شکر نعمت و خطر ناسپاسی» ایراد نمودند.

نعمت‌های الهی بی‌شمار و غیرقابل شمارش‌اند

ایشان با اشاره به آیهٔ شریفه «وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا» فرمودند: «انسان در هر لحظه از زندگی غرق در نعمت‌های پروردگار است؛ از ایمان و اسلام گرفته تا سلامتی، امنیت و روزی حلال. اما متأسفانه بیشتر مردم تا زمانی که نعمتی را از دست ندهند، ارزش آن را درک نمی‌کنند.»

شکر تنها به زبان نیست

مولوی خواجه‌یوسفی افزودند: «شکر واقعی تنها گفتن “الحمدلله” نیست، بلکه شناخت منعم حقیقی و استفادهٔ درست از نعمت در مسیر رضای اوست. کسی که نعمتی را در نافرمانی پروردگار به‌کار گیرد، در حقیقت ناسپاس است و خود را از استمرار آن نعمت محروم می‌سازد.»

ایمان و اسلام، بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی

ایشان بیان داشتند: «در میان همهٔ نعمت‌ها، نعمت ایمان از همه برتر است. باید همواره از الله سبحانه و تعالی بخواهیم که مصیبت ما در دین نباشد و ما را تا آخر عمر بر ایمان و توحید ثابت‌قدم بدارد. چه بسیار کسانی که دنیا را داشتند، ولی از نعمت ایمان محروم بودند.»

سلامتی و عافیت، سرمایه‌ای پنهان در زندگی

مولوی خواجه یوسفی با ذکر حکایتی از یونس بن عبید گفتند: «وقتی کسی از تنگی روزی شکایت کرد، یونس از او پرسید: آیا چشم، گوش و زبان خود را در برابر ثروت از دست می‌دهی؟ او گفت: هرگز. پس یونس گفت: پس تو نعمتی داری که از دنیا باارزش‌تر است.»

نعمت امنیت و آرامش، بستر رشد جامعه

مولوی خواجه‌یوسفی در ادامه گفتند: «امنیت یکی از بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی است. در سایهٔ امنیت است که علم، عبادت و پیشرفت ممکن می‌شود. اگر قدر این نعمت را ندانیم و شاکر نباشیم، بیم آن می‌رود که به سلب آن دچار شویم.»

چشم‌وهم‌چشمی، مانع شکرگزاری است

ایشان با اشاره به سخن پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند: «به آن‌که از تو پایین‌تر است نگاه کن، نه به بالاتر، تا نعمت‌های الله را فراموش نکنی.» سپس افزودند: «یکی از عوامل ناشکری آن است که انسان همواره خود را با مرفهان و ثروتمندان مقایسه می‌کند و نعمت‌های خود را کوچک می‌شمارد.»

نسبت دادن نعمت به غیرِ منعم، کفران است

مولوی خواجه‌یوسفی با استناد به داستان قارون گفتند: «قارون گفت: ‹إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ عِندِي› — من این ثروت را به علم خود به‌دست آورده‌ام؛ اما الله او را با دارایی‌اش در زمین فرو برد. کسی که نعمت را به خود یا دیگران نسبت دهد، راه کفران را پیموده است.»

دعای نبوی برای توفیق شکرگزاری

ایشان در پایان با یادآوری حدیثی از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خطاب به معاذ بن جبل رضی‌الله‌عنه گفتند:
«رسول الله فرمودند: ای معاذ! به خدا سوگند تو را دوست دارم؛ پس بعد از هر نماز بگو:
اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ وَشُكْرِكَ وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ.»
و افزودند: «این دعا کلید ماندگاری ایمان و رمز دوام نعمت‌هاست.»