انسان مومن بايد نسبت به غذايش دقت داشته باشد و از مال حلال و پاك بخورد و در حد اعتدال استفاده نمايد و از پر خوري دوري جويد و همچنين از هلاك كردن خودش با خوردن مال حرام بپرهيزد و  اينقدر زياد روزه نگيرد كه بدنش ضعيف شود و در اداي عبادات به نحو مطلوب خللي وارد شود و از لباس‌هايي كه خداوند برايش مباح قرار داده بهره ببرد.

و پایند سنت پيامبر ـ صلی الله علیه و سلم ـ كه به منزله‌ي كشتي نوح است، باشد، چرا كه هر كس كه سوار شد، نجات مي‌يابد و هر كس كوتاهي كرد، هلاك مي‌گردد.
هرگاه نام پيامبر ـ صلی الله علیه و سلم ـ برده مي‌شود  بر وي درود بفرستد، به گفتار و حديثش احترام بگذارد و با آن محترمانه برخورد نمايد. بر انسان مومن لازم‌ست كه از صحابه راضي باشد و از ناسزا گفتن به آنان اجتناب نمايد و از آنها دفاع كند و همانگونه كه خدا آنها را مغفرت نموده، او نيز آنها را همانگونه بپندارد، و به دوستي آنها نسبت به هم و بهتر بودن‌شان بر سائر انسانها باور داشته باشد و آنها را بر بهترين راه و منهج ، دانسته و مقام‌شان را بالا بداند و منزلت، تلاش، جانفشاني و بخشندگي آنها را در راه خداوند ارج بنهد.
و هرگاه يادي از ائمه مي‌شود براي آنها طلب رحمت كرده، و به دوستي و طرفداري از آنها پايبند باشد. و اگر با يكي از آنها مخالفت مي‌روزد، بايد ادب را رعايت نموده و همواره به كتاب و سنت چنگ بزند.
بر فرد مسلمان لازم‌ست، كه نسبت به تشكل‌هاي اسلامي خوش‌بين باشد و براي آنها مشكل‌تراشي ننماید بلكه آنها را تقويت كرده و با آنها رابطه داشته باشد و آنها را به سمت و سوي راهنمايي نمايد، كه خير در آن است و براي آنها مزاحمت ايجاد نكند و در پي خطاها و لغزش‌هايشان نباشد و به خطا رفتن آنها خوشحال نشود، چرا كه آنها براي اسلام و بخاطر ترقي اسلام تلاش مي‌نمايند.
اگر يكي از آنها دچار اشتباهي مي‌شود، او را  بر آن تاييد نكند، بلكه حق را به واضح‌ترين روش و به بهترين راه ممكن و بهترين وسيله بيان دارد.
به فکر حل مشكلات مسلمانان باشد و از اخبار مسلمانان اكناف و اطراف جهان اطلاع حاصل كند و بخاطر مشكلات آنها متاسف و پريشان گردد. و با ناراحتي آنها او نيز اندوهگين گردد، او نه تنها براي خود زندگي كند، بلكه بايد براي تمام مسلمانان بزيد. و هر چه در توان دارد اعم از مال و موقعيت و دعاء و شفاعت را براي كمك به آنها دريغ ننمايد. و كوتاه همت نباشد.
بعضي از مردم فقط براي خود و خانواده و فرزندان خود زندگي مي‌نمايند و همت بلندی ندارند تا آنها را براي بدست آوردن آنچه كه محبت خدا را به همراه دارد، ياري نمايد. و يا او را به ياد دردها و مشكلات مسلمانان بيندازد.نباید اینگونه بود. مسلمان بايد آن چنان باشد كه هرگاه مي‌شنود مسلماني دچار مشكل شده، چنان بر او سخت بگذرد كه گويا خودش و يا فرزندش دچار آن مشکل گشته است. و اين‌ست خیرخواهی كامل براي خدا و رسولش و كتابش و مسلمانان و عامه‌ي آنها.
به انسان مسلمان وصيت مي‌نمايم که در طول شبانه‌روز زياد استغفار كند تا بگونه‌اي برايش عادي شود كه حتي از نفس كشيدن برايش طبيعي‌تر شود، زيرا كه استغفار، زيادي روزي و فرزند، سعه‌ي صدر، رفع مشكلات، برطرف شدن پريشاني‌ها، بدست آوردن منفعت، كفاره قرار دادن گناهان و بخشيدن گناهان و رفع درجات را بدنبال دارد.
در روايت آمده كه پيامبر فرمودند: هر كس زياد استغفار كند، خداوند هر غمش را برطرف كرده، و از هر مشكل براي او چاره‌اي فرا رويش قرار داده و او را از جايي روزي مي‌دهد كه گمانش را نمي‌كند. و ذكر لاحول و لا قوة الا بالله را نيز زياد بگويد . بالاخص به هنگام مشكلات، يا حمل بار سنگين و يا به هنگام بالا رفتن از كوه و يا هنگامي كه دلش گرفته است. چرا كه اين ذكر گنجي از  گنج‌هاي بهشت است.
بر او لازم‌ست كه دو كلمه‌اي كه در نزد خداوند دوست‌داشتني بوده و بر زبان سبك و در ترازوي نامه‌ي اعمال سنگين هستند يعني سبحان الله و بحمده و سبحان‌الله العظيم را زياد بگويد. و بهترين ذكر ( لا اله إلا الله وحده لا شريك له له الملك وله الحمد وهو على كل شيء قدير ) است.  سفارش مي‌كنم كه روزانه حداقل يكصد مرتبه گفته شود و بدان پايبند بوده و هميشه بگويد و ترك ننمايد تا با همان ذکر سعادتمند شود و بر آن بميرد و با همان کلمه وارد بهشت شود.
مسلمان را از شدیدا از حرام منع می کنم، چرا كه كسب مال حرام ناخوشايند بوده  و عبادت را از بين مي‌برد و در عبادت انسان خلل وارد مي‌كند. و بر صحت و تندرستي انسان تاثير مي‌گذارد و انسان را مبتلا به بيماري و امراض مي‌نمايد. و همچنين فرزندان را نيز فاسد مي‌كند، بگونه‌اي كه بد، تربيت مي‌شوند. چرا كه جسدي كه با حرام رشد كند، در آن قلب گمراهي و غفلت جاي مي‌گيرد.
انسان مومن بايد شديداً مواظب كسب و درآمد خود باشد هر چند اندك است. و از رباخواري و هر چيزي كه منجر به خيانت در معاملات مي‌شود، از قبيل رشوه، دروغ، حيله و يا گرفتن مال كسي بدون دليل شرعي، دوري نمايد.
مومن بايد از گناه بزرگ غيبت كه بين مردم فراگير شدة اجتناب كند، چرا كه از مردم در پشت سرشان سخن گفته مي‌شود و غيبت پيامدهاي ناخوشايند زيادي بدنبال دارد از جمله كينه و بخل و اجر انسان را از بين برده و بار انسان را سنگين مي‌كند.

دکتر عائض القرنی
ترجمه: عصمت الله پورمحمد تیموری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.