ما در قرن بیست و یکم، زمانی که برده‌داری طبق قوانین بین‌المللی ممنوع است، به این موضوع می‌پردازیم. به همین دلیل، برده‌داری برای انسان امروزی امری عجیب و غیرقابل‌پذیرش به نظر می‌رسد. اما در دوران ظهور اسلام، گرفتن اسیر در جنگ‌ها امری رایج و پذیرفته‌شده در تمام جوامع آن زمان بود. اسلام نه آغازگر نظام برده‌داری بود و نه مشوق آن، بلکه در دورانی ظهور کرد که برده‌داری یک واقعیت اجتماعی گسترده و ریشه‌دار بود.
برده‌داری مختص یک قوم یا جامعه خاص نبود. همان‌طور که اعراب برده‌داری می‌کردند، سایر اقوام نیز به این عمل می‌پرداختند. حتی پادشاهان ایرانی نیز در لشکرکشی‌های خود از مغلوبین برده می‌گرفتند و آنان را در بازارهای ایران به فروش می‌رساندند.

 آثار و پیامدهای آبروریزی
 از بین رفتن اعتماد، محبت و امنیت اجتماعی.
 محروم شدن از رحمت الهی و رسوایی در دنیا و آخرت.
 نابودی حسنات و قرار گرفتن در زمره مفلسان در قیامت. (حدیث مفلس، صحیح مسلم، حدیث 2581)
 گسترده شدن کینه و دشمنی میان مسلمانان.

الحاد (آتئیسم) در هیچ عصری همچون عصر کنونی عرض اندام نکرده است، چنان‌که اکنون با تمام قدرت به میدان نبرد افکار آمده و تمام باورها و مکاتب را به هماوردی و مبارزه می‌خواند. اما چرا این امر بی‌سابقه بوده است؟!
زیرا حکومت‌ها و قدرت‌های پیشین به ادیان باورمند بوده‌اند، اما دنیای عصر کنونی، به‌ویژه پس از جنگ‌های جهانی، به سمتی رفت که زمینه‌ساز ثروتمند و قدرتمند شدن بزرگ‌ترین دشمنان بشر، یعنی یهودیان، گردید. آنان توانستند پیروزمندان جنگ جهانی را زیر سلطه‌ی خود بگیرند و از طریق آن‌ها، الحاد (ناباوری) و بی‌اخلاقی را بر جهانیان تحمیل کنند.

امروزه صدها و بلکه هزاران دین‌پژوه در سراسر دنیا مشغول فعالیت‌اند. وجود دپارتمان‌های دینی در دانشگاه‌های مختلف جهان نشان از اهمیت و تأثیرگذاری دین دارد. زمانی افرادی همچون فروید می‌گفتند: «دین توهم است.» اما آن دوره گذشت و به‌وضوح معلوم شد که خود فروید و پیروانش اسیر توهم شده‌اند. ماکس وبر (Maximilian Karl Emil Weber) معتقد است که «دین می‌تواند در سطح وسیعی از جامعه، سیاست، اقتصاد و… نقش‌آفرینی کند.»

خاورشناسان و دانشمندان غربی کسانی هستند که زندگی خود را وقف پژوهش در علوم اسلامی کرده اند. این دسته از افراد جایگاه ویژه‌ای در مراکز سیاسی و علمی شرق و غرب دارند. این دانشمندان همواره شعار « اصلاح دین» و « اصلاح قانون اسلامی» را سر داده‌اند. شرق شناسی قدمتی دیرینه دارد و به قرن ۱۳ میلادی بر می‌گردد و عواملی همچون دینی، سیاسی و اقتصادی دارد.

رایج‌ترین دین، دین زرتشت بود. ما اگر نپذیریم که دیانت زرتشت از ابتدا دچار دوگانه پرستی بوده است، نمی‌توانیم منکر اسناد تاریخی بی‌شماری شویم که می‌گوید این دیانت به مرور و خصوصا در زمان ورود اسلام به ایران، دچار دوگانگی و ثنویت شده بود. مرتضی مطهری می‌نویسد: «اگر تردیدی باشد تنها در بارۀ خود زرتشت و آئین اصلی مزدایی زرتشتی است که آیا توحید است یا ثنوی، اما در مورد اینکه در دوره‌های بعد، بالاخص در دوره ساسانیان که منتهی به ورود اسلام به ایران گشت، ثنوی بودن دیانت زرتشت جای هیچ تردیدی نیست.» ( خدمات متقابل اسلام و ایران، مرتضی مطهری / 20)
ژرژ دومزیل، نویسنده فرانسوی می‌نویسد: «اعتقاد به ثنویت از خصوصیات طرز تفکر ایرانی است.»

آثار و پیامدهای فحش و ناسزا

سقوط انسان در صف فاسقان و از دست دادن نور ایمان.
از بین رفتن حرمت و جایگاه اجتماعی.
ایجاد کینه، دشمنی و تفرقه در جامعه اسلامی.
بار سنگین گناه در قیامت و از دست دادن حسنات (حدیث مفلس، صحیح مسلم، حدیث 2581).

آثار و پیامدهای زخم زبان
شکستن دل مؤمن و از بین بردن اخوت اسلامی.
ایجاد کینه و دشمنی در جامعه.
محروم شدن از رحمت الهی و قرار گرفتن در صف فاسقان.
سنگین شدن بار گناه در قیامت و از دست دادن حسنات (طبق حدیث مفلس در صحیح مسلم، حدیث 2581).

آثار و پیامدهای تهمت
از بین رفتن آبرو و حیثیت افراد: آبرو در اسلام به اندازه جان و مال محترم است.
فساد اجتماعی و برهم خوردن اعتماد عمومی.
لعنت الهی در دنیا و آخرت (نور: 23).
عذاب اخروی سخت: پیامبر ﷺ از عذاب «ردغة الخبال» خبر داده‌اند.

زبان یکی از بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی است که می‌تواند وسیله هدایت یا گمراهی، دوستی یا دشمنی، آبادانی یا ویرانی باشد. از آفات زبان در روابط اجتماعی، طعنه زدن و تحقیر دیگران است. قرآن و سنت پیامبر ﷺ به شدت این رفتار را نهی کرده‌اند، زیرا موجب شکستن دل مؤمن، از بین رفتن اخوت اسلامی و ایجاد کینه و عداوت در جامعه می‌شود.