الحاد (آتئیسم) در هیچ عصری همچون عصر کنونی عرض اندام نکرده است، چنان‌که اکنون با تمام قدرت به میدان نبرد افکار آمده و تمام باورها و مکاتب را به هماوردی و مبارزه می‌خواند. اما چرا این امر بی‌سابقه بوده است؟!
زیرا حکومت‌ها و قدرت‌های پیشین به ادیان باورمند بوده‌اند، اما دنیای عصر کنونی، به‌ویژه پس از جنگ‌های جهانی، به سمتی رفت که زمینه‌ساز ثروتمند و قدرتمند شدن بزرگ‌ترین دشمنان بشر، یعنی یهودیان، گردید. آنان توانستند پیروزمندان جنگ جهانی را زیر سلطه‌ی خود بگیرند و از طریق آن‌ها، الحاد (ناباوری) و بی‌اخلاقی را بر جهانیان تحمیل کنند.
از همین رو، الحاد به‌عنوان ابزاری برای پیشبرد اهداف دین‌ستیزان و اخلاق‌براندازان یهودی، به‌شدت پشتیبانی مالی شد و به‌صورتی سازمان‌یافته به فعالیت پرداخت.
دین مسیحیت در اروپا، به‌خاطر جنایت‌ها و تحریفات کلیسا، به‌شدت کم‌رنگ و منفور شده بود؛ لذا الحاد در آنجا توانست جایی برای خود باز کند. اما در جهان اسلام با وضعیتی کاملاً متفاوت روبه‌رو هستیم، زیرا گرچه بیشتر مسلمانان از حقیقت دین اسلام فاصله گرفته‌اند، ولی هنوز دین تحریف‌نشده باقی مانده و جمع زیادی نیز حامل آن هستند و به دفاع از آن می‌پردازند.
بنابراین، الحاد برای نفوذ در بین اقشار مختلف جامعه‌ی مسلمان، به‌ویژه جوانان، به رویارویی مستقیم روی نمی‌آورد، بلکه از تمام روش‌های مکارانه استفاده می‌کند. چنان‌که گاهی در قالب کانال‌ها و پیج‌های طنز آشکار می‌شود، گاهی نیز از راه ارائه‌ی مطالب علمی، به‌ویژه علم تجربی، به سمپاشی می‌پردازد. برخی اوقات هم در لباس ملی‌گرایی و میهن‌پرستی و… ظاهر می‌شود. خلاصه آنکه از راه‌های غیرمستقیم بهره می‌گیرد تا زهر خود را در فکر و ذهن مسلمانان بریزد و در این راستا از شبهات تمام افکار و مکاتب انحرافی بهره‌برداری می‌کند.
بنابراین، لازم است که ما مسلمانان به سلاح علم و یقین مسلح شویم و تلاش کنیم که به نوبه‌ی خود، از افتادن اطرافیان خویش در باتلاق الحاد جلوگیری کنیم. باید بدانیم که مقابله با الحاد، در واقع مقابله با کمونیسم، سکولاریسم، ناسیونالیسم، فمینیسم، سنت‌ستیزی و دیگر مکاتب اسلام‌ستیز است و همین امر، اهمیت مقابله با الحاد را به ما گوشزد می‌کند.