زبان یکی از بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی است که می‌تواند وسیله هدایت یا گمراهی، دوستی یا دشمنی، آبادانی یا ویرانی باشد. از آفات زبان در روابط اجتماعی، طعنه زدن و تحقیر دیگران است. قرآن و سنت پیامبر ﷺ به شدت این رفتار را نهی کرده‌اند، زیرا موجب شکستن دل مؤمن، از بین رفتن اخوت اسلامی و ایجاد کینه و عداوت در جامعه می‌شود.

آنچه تاریخ ثابت کرده این است که هیچ قدرت نظامی یا اندیشه‌ی فلسفی یا نگرش علمی نمی‌تواند ریشه‌ی خداشناسی را نابود سازد. بر خلاف تمام ادعاهای دنیای مدرن مبنی بر از بین بردن دین، آنچه عملا به وقوع پیوسته این است که فوران دین در جهانِ امروز از مسائل داغ و پرطرفداراست. بر خلاف پیش‌بینی جامعه شناسان در قرن گذشته، دین نه تنها از صحنه‌ی زندگی بشر خارج نشده، بلکه حضور آن نیز پررنگ تر شده است.تأسیس مراکز دین‌شناسی در چپ‌گراترین موسسات و دانشگاه‌های جهان شاهدی بس مهم بر این امر است. «فیشر» Fisher بازگشت اسلام را نتیجه شکست لیبرالیسم و سوسیالیسم می‌داند.

این کانال جسارت را از این فراتر برده است و مسلمانان مجاهد و مقاوم غزه را بت‌پرست و مساجد آن را بتکده نامیده و نوشته است: «امروز “خالد بن ولید” برای فلسطینیان از چنان عزت و احترامی برخوردار است که بت کده را بنام او نامگذاری میکنند!»

گاهنامه باور ما، شماره پنجم   گاهنامه باور ما، شماره چهارم   گاهنامه باور ما، شماره سوم   گاهنامه باور ما، شماره دوم   گاهنامه باور ما، شماره اول  

خداوند پیامبران را فقط برای رساندن کتاب‌های آسمانی نفرستاد، بلکه آنان را مأمور کرد تا قوانین الهی را برای مردم توضیح دهند و سبک زندگی خدایی را تبیین کنند.

آثار و پیامدهای غیبت:
نابودی اخوت و محبت میان مسلمانان.
از بین رفتن اعتماد اجتماعی.
محرومیت از آمرزش الهی.
سختی حساب در قیامت و تحویل دادن حسنات به صاحب حق

▫️ آثار و پیامدهای دروغ
▪️از بین رفتن اعتماد اجتماعی
▪️لکه‌دار شدن ایمان (چنان‌که پیامبر ﷺ آن را از نشانه‌های نفاق دانستند)
▪️سقوط شخصیت و جایگاه فرد در جامعه
▪️عذاب اخروی و محرومیت از هدایت الهی

زندگی بر اساس اصول دین و اعتقاد راسخ به توحید، نبوت و معاد، مسیر سعادت انسان در دنیا و آخرت را تضمین می‌کند.

فهم معانی قرآن به مراتب مهم‌تر از حفظ صرف آن است و باید علم قرآنی را کسب کرد و آن را در جامعه نشر داد.

مولوی سلیمان‌پور: اگر فن بیان نداشته باشیم، علم ما همچون چاه پرآبی است که تشنگان از آن بهره‌ای نمی‌برند.